31 Temmuz 2012 Salı

bir kızın pantolon giymesini bile garipseyen bir toplumda, mini etek giyen kızın yanındayken kendimi (üzülerek) güvende hissediyorum.

26 Temmuz 2012 Perşembe

Yalnızlığım...en sadık arkadaşım..

Hep yanı başınızdadır da görmezden gelirsiniz.Bu duruma çok içlenir heralde ki, bazen ansızın yanınızda belirir.Bazende çok önceden hissettirir kendini.'Sen bilmesen de kıymetimi yine bana kalacaksın bir gün' der gibi.O yanınızdayken çok düşündürür insanı, bazen olmayacak şeyler yaptırır insana.Dert ortağı mıdır, yoksa başınızın derdi mi bilinmez.Eskilere götürür insanı.Üzerine sünger çektiğiniz zamanlara gidersiniz.İyi şeyleri pek hatırlatmaz nedense, kasvetlidir kendileri.Sürekli bir melankoli...Bazende çok kızdığınız affedemeyecek kadar kırıldığınız birisiyle aranızı yapar.İyi yapmasa da yapar işte.Kaybettiklerinizi düşünürsünüz,kazanmak istedikleriniz içinse geç kaldığınızı.Tahammülsüz olur insan,yalnızlığa öyle sıkı sıkı sarılmıştır ki ( ya da yalnızlık ona) bi tek o yetecekmiş gibi kırar döker her yanı.Bağımlılık yapar bazende.Onsuz olamazsınız.Sonra kurtulmak istersiniz ama yapamazsınız.Soyutlamışdırsınız kendinizi.İnsanlar yabancılaşmışdır size siz de onlara.Hayatınızda her belirdiğinde kendisi için bir yükseliş sizin içinse iniş vardır.Dalgalandırır durur hayatınızı.Ama en renksiz ve en tatsız zamanları bırakır aklınızda ama bilmez ki insan umuduyla yaşar.bugünün yarını da var...